چرا فکر می کنیم مهربانترین مردم دنیا هستیم؟
چرا فکر می کنیم با هوشترین مردم دنیا هستیم؟
چرا فکر می کنیم با فرهنگ ترین مردم دنیا هستیم؟
چرا فکر می کنیم کشورمان از همه کشورهای دنیا زیباتر است؟
چرا فکر می کنیم هرچی خوبه مال ماست وهرچی بده مال دیگر کشورهای دیگر است؟
چرا فکر می کنیم اینقدر مهم هستیم؟
ودریک جمله چرا اینقدر از خود راضی وبه قول معروف از خود متشکر هستیم؟!!
واقعا چرا به جای اینهمه از خود تعریف کردن ودچارتوهم شدن یه کم چشممان را به روی واقعیات بازنمی کنیم ونگاه نمی کنیم ببینیم اینجورها هم که فکر می کنیم نیست!!!
آخه با حلوا حلوا کردن که دهن شیرین نمی شه...
بیاییم فقط یه روز وقتی تو خیابون قدم می زنیم به دوروبرمان، به رفتارهای اجتماعیمون ، به کوچه پس کوچه هامون و... یه کمی عمیق تر نگاه کنیم ببینیم واقعا اینهمه نابهنجاری ورفتارهای عجیب وغریب جای اینهمه تعریف وتمجید داره؟؟؟
بیاییم به جای اینهمه هندوانه گذاشتن زیر بغل همدیگر یه کم سعی کنیم واقعیات را بگیم وسعی کنیم خودمونو وجامعه مان را اصلاح کنیم.
-
یه روز وقتی داشتی سوار قطار مترو می شدی ودیدی چطور بیشتر مردم فقط به خاطر چند دقیقه نشستن روی صندلی (درواقع خودخواهی) حاضرن به بدترین شکل ممکن به حریم شخصی یکدیگر تجاوز کرده ، همدیگر را هول بدهند ، مشت ولگد نثار هم کنند ویا حتی به یکدیگر فحش وناسزا بگن! یاد این شعار بیفت که مردم ما یکی از مهربانترین مردم دنیا هستند!
-
یه روز وقتی نشستی پای اخبار علمی وفرهنگی ودیدی که تو دنیا چه پیشرفت های علمی اتفاق افتاده وچه تکنولوژی هایی ایجاد شده که حتی ما تصورش را نمی تونیم بکنیم یاد این شعار بیفت که مردم ایران با هوشترین مردم دنیا هستند.
-
یه روز وقتی تو یه پارک نشستی ویا کنار خیابون ایستادی به تک تک رفتارهای مردم نگاه کن. از طرزرفتارشون با طبیعت گرفته تا نوع برخوردشان با یکدیگر...رانندگی درخیابانها ، آشغال هایی که به زمین ها وجوی های آب ریخته می شه ، متلک هایی که بین دختر وپسرها رد بدل می شه و... آنوقت یاد این شعار بیفت که مردم ما با فرهنگترین مردم دنیا هستند ! و...
بله ما ایرانی هستیم ! وطمنان را دوست داریم. باید اونو بهترین جای دنیا بدونیم. باید بهش عشق بورزیم. اما هیچ کدوم از این شعارها نشان دهنده عشقمان به وطن وهم وطنمان نیست! باورکنید اینها همه ظلمه! ظلم به وطن وبه خودمون
اینکه سعی نمی کنیم رفتارهامون را اصلاح کنیم. اینکه به یک مشت شعار دل خودمان را خوش کردیم! اینکه فقط زشتی های مردم دیگر کشورها را می بینیم وچشممان را روی زشتی های خودمون می بندیم!
مردم! تا کی می خواهیم برامون کارتون بسازن و اصول اولیه رفتار اجتماعی و شهر نشینی ورعایت قوانین را به این روش بهمون یاد بدهند؟
تا کی می خواهیم به این چیزها بخندیم واز کنارشون به راحتی عبور کنیم؟!
تا کی می خواهیم وقتی یه خارجی به ایران سفر کرد اولین سوالی که ازش می پرسیم این باشه که نظرت راجع به برخورد مردم ایران چیه ووقتی اون می گه خیلی مهربانند، دردل احساس غرور کنیم؟
بیاییم نه تنها با یه غریبه بلکه با خودمون با دوست، همکار،همسایه ودریه کلام هموطنمان نه فقط درروزهای خاص مثل جشن نیکوکاری ورمضان و... بلکه همیشه مهربان باشیم وبا احترام رفتار کنیم.
بیاییم کمی دررفتارهای اجتماعیمان تعمق کنیم.
بیاییم درواقعیت نه درشعار کشورمان را دوست داشته باشیم وکاری به این نداشته که راجبعمان چی می گن؟!
بیاییم یه کم چشممان را به روی خودمون و دنیا باز کنیم!
